Ladydragon's profile~LadY[D]ragOn~[R]e[T]uRn...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    2/14/2007

    ~HaPpY VaLenTine Day~

    14 กุมภา สอบวันแรก แทนที่จะเปงวันแห่งความรัก
    กลับต้องมานั่งสอบ
    สอบเลขวิชาแรกไม่เท่าไรหรอก
    วิชาที่สอง สังคมเริ่ม มึนๆ
    วิชาสาม วิชาสุดท้าย เคมี โอ้วจอร์จ มึนบรมเลย
    ไม่รู้เรื่อง
    เมื่อวานอ่านหนังสือไม่ทันด้วยละ
    ไม่เปงไรวันศุกร์สอบอกวัน เปงวันสองที่สอง ตั้งใจเข้า
     
    เล่าถึงของขวัญที่ได้มาวันปัจฉิม
    เริ่มจากใครดีละ เราตามลำดับการเดินละกาน
    ถ้าข้ามใครไปก้อขออภัยด้วยละ
     
     
    ตอนแรกผ่านน้องม.4ห้อง2 น้องที่เปงน้องรหัสที่ป้าจิตั้งใจก้อให้มงกุฏดอกไม้
    ลืมไปก่อนหน้านั้น ป้าจิ ให้หมอนข้างรเปงช้างสีฟ้า อิๆน่ารักดีอ่า
    แล้วก้อได้ดอแกไม้จากน้องๆห้อง2(ม.4อ่านะ) มาสัก4-5ดอก
    แล้วก้อเค้าม.1น้องก้อให้ลูกอมมาเปงพวงเลย หัวก้อสวมมงกุฏ
    เหอะๆไม่สบายอีกตั้งหาก เปงยายเพิ้งไปเลย อิๆ
    แล้วก้อได้จากน้องสีแดง น้องห้อง1/6 อ่า ได้ม่พอควร
    มาเจอน้องของบัดดี้ให้ของขวัญกล่องใหย่เลย อิๆ
     
    ลืมบอกไปห้องเรา 6/2 เดินห้องแรก แล้ว นู่อรเดินคนที่6 แล้วมะเหมี่ยวต่อท้าย
    มะเหมี่ยวยังบอกเลย อรช่วยถือไหม
     
    เล่าต่อ
    พอได้ของจากบัดดี้ (ก้อคือ ฟ้า มารู้ตอนหลัง) กล่องสีแดงกล่องใหญ่
    เริ่มไม่ไหวแล้ว
    มาม.2 น้องก้อให้ดอกไม้ พวงกุญแจ ให้เฟรนซิป ให้นู้นให้นี้
    ถือไม่หมดบอกให้น้อง วางให้บนกล่องเพราะไม่มีมือจะถือแล้ว
    ถือไม่ได้ แหะๆ
    ม.2ได้ของจากเพื่อนด้วยละ มีจากน้องพี (คือของไอ้แพร)
    ได้ตุก๊ตามีสีน้ำตาล ผูกโบสีฟ้า ชอบมากเลย
    แล้วก้อน้องเมย์(น้องของไอ้เป็ก) ได้ช่อแสดงความยินดีเปงหมี สีเขียว น่ารักๆ ชอบๆ
    แล้วมาถึงน้องพลอย(น้องไอ้ลี่) ได้ของไอ้ลี่ก้อเปงถุงสีขาวโบสีชมพู
    แล้วก้อของอรกะลี่เปงสร้อยข้อมมือ หมดตังไปเยอะมากไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะชอบกันไหม
    แล้วมาถึงม.3 ก้อมีน้องที่ค่ายอ้จฉริยะภาพ ที่ไปเปงพี่เลี้ยงเมื่อปีที่แล้วให้
     
    ลืมบอกไปตอนม.2 ทำของตก2-3รอบ เพราะไม่มีมือจะหิ้วแล้ว เลยให้มะเหมี่ยวช่วยถือ
     
    พอเข้าม.3 น้องก้อให้ดอกไม้อีกเปงจำนวนหนึ่ง กล่องที่บัดดี้ให้เกือบจะหลุด
    ผ่านน้องๆ มันก้อคง งงว่าทำไมไอ้เพ่คนนี้ไม่เหงจะสวยเลยแต่ได้ของเยอะจัง
    555+ น้องไม่รู้ไร เพ่อ่าหน้าตาไม่สวย แต่น่ารัก นิสัยดีจร้า อิๆ ไม่งั้นจะหลอกเด็กๆได้ดอกไม้มาเยอะเหรอ
     
    ก้ากๆ ขำ ในความชั่วของตัวเอง อิๆ
     
    เรล่าต่อเด๋ยวไม่จบ มาถึงม.3 น้องบี(น้องไอ้โบ)ก้อให้ช่อสีชมพูรุปหัวใจ น่ารักมากเลย
     
    เดินมาถึงม.5เริ่มเงียบ มีน้องๆสงสารถามว่าเพ่ ผมช่วยหิ้วไหม
    อยากจะบอกว่า ไม่เปงไร แต่เอาดอกไม้มาให้เพ่อีกก้อได้ อิๆ
     
    ม.5 มีน้องรู้จักไม่กี่คนหรอก เหอะๆ
    แถมมีน้องแซว อีกว่า แม่หมอ ไม่ช่ายเหรอ
    เออสิ ใช่ แล้วยังมาแซวอีกว่า ว่างๆมาดูดวงให้อีก
    ได้เลยน้องเด่ยวเพ่จัดให้ ก้ากๆ
     
    แล้วม.5 ก้อ ได้จากน้องอีก น้องน้ำหวาน และพวกพร้อง
     
    จบการเดินส่งเพ่
     
    มาถึงที่แถวก้อ ได้ดอกไม้ของจากเพื่อนๆในห้องอีก
     
    แล้วน้องๆ ที่ผ่านไปแล้วเรียก
    มันบอกว่าเรียกแล้วไม่ได้ยิน เลยเดินเอามาให้ ซึ้งๆมากๆ
     
    แล้วนู่ผึ้งก้อเอาของมาให้ ประทับใจมากๆ เปงกรอบรุปภาพ ของเรา
     
    ซึ้งจัง งานนี้
     
    แล้วก้อเริ่มจัดการกับดอกไม้ แบ่งเปง3กอง
    กองแรก ดอกไม้ปลอม พลาสติก แล้วก้อที่ใส่เปงช่อ ก้อแยกไว้
    กองที่2 นำไปถวายหลวงพ่อป่าแก้ว ที่โรงเรียน
    กองที่3 เอากลับบ้าน มาถวายพระที่บ้าน
    รุ้สึกสบายใจ ที่ได้นำดอกไม้ที่น้องๆให้มาถวายพระ
    แล้วถวายก้อขอพรให้น้องๆ ด้วยละ อิๆ
    แต่ก้อไม่ลืมขอให้ตัวเองด้วย ก้ากๆ
     
    แล้วก้อเก้บของลงกล่องเข้าหอ ประชุม
    เริ่มปฏิบัติการเอาเฟรนซิปให้เพื่อนๆเซ็น
    ไม่งั้นไม่ทันเพราะโดนเป็กดองได้เปงเดือน ข้ามปี เหอะๆ เศร้า
    แต่ก้อโอเค
    เชื่อไหมว่ายังไม่อยากอ่านของใครเลย
    กัวอ่านแล้วจะซึ้งเมื่อที่กลับบ้านมาวันส่งเพ่
    แล้วนั่งน้ามตาซึมกะขอความเพื่อนๆ
    แล้วก้อน้อง ๆ
     
    แต่ที่แสบเหมือนจะเปงเฟรนชิปของน้องห้อง6 (ม.1) อ่านะ
    ยัยนู๋กล่วย มาแฟนว่า อย่าโหดมาก เด๋ยวจากขึ้นคาน
    แต่มีน้อง มาแก้ให้ว่า ก้อชอบญ ไปเลยสิ
    เอาเข้าไปน้องๆ ช้าน
    มันน่านัก
     
    อย่าจะบอกว่า ถึงโหดก้อมี คนมาจีบเหมือนกานหล่ะ เหอะๆ
     
    เอาเปงว่าความประทับใจวันนั้นมันมีล้นเหลือ
    ไม่สามารถบรรยายได้หมด
     
    แต่ ก้อ ขอให้ทุกคนมีความสุขนะเพื่อน
    เข้าคณะที่อยากเข้าให้ได้
    จำไว้ว่า ไม่มีใครสามารถทำให้เราด้อยค่าได้
    จำไว้ว่า ทุกเวลายังมีเหรัญญิกจอมโหดคนนี้เสมอ
    รักเพื่อนๆทุกคน จุ๊ฟๆ
     
    ส่วนน้องๆ เด๋ยวเพ่จะกลับมาเยี่ยม
    เยี่ยมที่โรงเรียนใน NEW LOOK แล้วจะจำกันไม่ได้
    อิๆ วางแผนไว้
    แต่เอาให้มีมหาลัยเรียนก่อนเถอะ
    ก้ากๆ จะสอบอยุ่แล้วมานั่งอัพสเปซ ชีวิต
     
    ไปละคร่า เจ้าไดอารี่ ขอบคุณที่ช่วงบันทึกเรื่องราวดีๆเอาไว้นะ
    สู้ๆสู้ตาย
     
    เมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่าๆมีความสุขมากๆเลย อย่างน้อยก้อคุยกัน
    แบบดีๆ แอบหวานนิดๆ ได้แล้ว อิๆ
     
    ปล.เอาสีโทนเดียวละกานขี้เกียจเปลี่ยน จะไปอ่านสือ ไม่ก้อทานขาว ไม่ก้อดุแสบสนิทกะน้อง
     
    คิดดุก่อน แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้คิดถึงคนบางคนอยุ่ อิๆ
     
     
    1/30/2007

    .+*ต่อจากนี้*+.

    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ผมทรงนักเรียน...กฏต่างๆที่เคยปฏิบัติ
    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...กระโปรงสีกรมท่า...กางเกงสีกรมท่า...เครื่องแบบที่เราภาคภูมิใจ
    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...กระดานดำ...ชอล์ก...ที่เราคุ้นเคย
    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...เก้าอี้...ตัวที่เรานั่งอยู่ประจำ
    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ห้องเรียน...ที่แสนจะอบอุ่น
    ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...อาจารย์...ที่คอยตักเตือน...สั่งสอน...เพื่ออยากให้ศิษย์ได้ดี
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่คอยพูดคุยกับเรา...เวลาเราเหงา
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่กล่าวคำว่า "โชคดี"ก่อนเราจะกลับบ้าน...ทุกๆวัน
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่คอยตักเตือนให้เราทำการบ้าน
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่ช่วยทำงาน...ฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกัน
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่แข่งขันกันปั่นการบ้านก่อนเข้าแถว
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนพักกลางวัน
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่เดินไปไหนมาไหน...กับเราตลอดเวลา...และเรารู้สึกสบายใจ...ที่มีเพื่อนอยู่ข้างๆ
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่คอยห่วยใย...ดูแลเราเสมอ...โดยที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่รับฟังเรื่องสุข...เรื่องทุกข์...ที่เราระบาย...แล้วทำให้เราสบายใจ
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่ให้อภัยเราได้เสมอ...เมื่อทำบางสิ่งผิดพลาดไป
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่ให้เราพูดคุยได้ทุกเรื่อง...เพลง...หนัง...ชีวิต...นิยาย...ฯลฯ...หรือแม้กระทั่ง....ความรัก
    ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน...ที่คอยตลก...เฮฮา... หัวเราะ...เศร้า...ไปกับเรา
    ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน...ที่ต้องจากกัน...ไปตามความฝันของตัวเอง
    ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน...ที่ต้องห่างไกล...กันนับสิบ...นับร้อยกิโล
    ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน...ที่มีชีวิต...อนาคต...ตามที่ทุกคนเลือก
    ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน...จะเรียนจบ...ตามที่ใจหวัง
    ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน...จะทำงาน...หาเงิน...ตอบแทน...แบ่งเบา...ภาระของพ่อแม่
    ต่อจากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน...จะมีคู่ชีวิต...ครอบครัวที่สมบูรณ์...ตามที่ทุกคนใฝ่หา
    ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน...ติดต่อกัน...ไม่ว่าจะนานแค่ไหน
    ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ...ความทรงจำ...ของพวกเรา...เสมอ...และ....................................ตลอดไป..
     
    -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
     
    เอามาจาก Fw mail ของนู๋แพรว เหอะๆ
    อ่านแล้วซึ้ง คิดถึงเพื่อนๆจังเยยย หยุดตั้ง 5 วัน เปงงั้ยกันบ้าวงม่ะรุ้
    รุ้แต่ว่าการบ้านช้านยางไม่เส็ด แงๆ
    เด่ยวไปปั่นพรุ่งนี้เช้าละกาน
    อิๆ
     
    ปล.พรุ่งนี้อาจจะมีบุคคลไม่คาดฝันมาปรากฎกายที่รร. คิดแล้วทำตัวไม่ถุกเยยย
    เศร้า แต่แอบดีจาย เหอะๆ
     
    คิดถึง เจ้าชายมังกรจังเยยย
     
    บั้บบายนะ คิดถึงเจ้าไดอารี่เหมือนกานนะ
    เด๋ว จะน้อยใจ โอ้ๆ (อิอิ)
    12/27/2006

    .+*กลุ้มจัย*+.

    .+*กลุ้ม จาย เว้ย*+.
     
     
    การกระทำของคนบางคน
    บางครั้งอาจจะไม่ส่งผลกระทบกับคราย
    แต่คุณค่าทางจิตจัย มันรุนแรงมาก
     
     
    การที่เราต้องทนกับเรื่องที่ไม่สมควรทน
    บางครั้งการอดทนก้อพร้อมที่จะทำให้ระบิด แตก ตูม
    ออกมาได้เสมอ
     
     
    เคยคิดไหมว่า ความรักบางครั้งก้อไม่มีตัวตน
    เพราะความรักมันไม่มีจริง
    มีแต่ความหลอกลวง
     
     
    รุ้สึก อยากจะกลับไปเปลี่ยนตัวเองใหม่ไหม
    กลับไปเพื่ออะไรละ กลับไปเพื่อให้คนที่ไม่เห็นคุณค่าของเรา
    มาดูถูก เราเหมือนเดิมอ่าเหรอ
     
     
    เวลาออกจากห้องสอบมาแย้ว
    เคยคิดจะกลับไปแก้ขอสอบใหม่ มั้ย
    อยากย้อนเวลากลับไปเหรอ ในเมื่อ ตอนทำ ก้อไม่เคยคิดให้ดี
     
     
    ถ้าคุณคิดอยากจะกับไปหาอดีต อย่างชั้น
    แนะนำให้คิดซะว่า อดีตคือบทเรียน
    ปัจจุบันคือสิ่งที่ต้องเผชิญ
     
     
    ทำไม ไม่ทำปัจจุบันให้ดีไปเรยละ
    ทำไมต้องทำปัจจุบัน ให้ผ่านเป็นอดีตที่ต้องแก้ไขด้วย
     
     
    จำไว้ว่า ไม่มีครายจะทำร้ายคุณได้
    ถ้าคุณไม่ทำร้ายตัวของคุณเอง
     
     
    ปล.ถึงแม้ว่า วันนี้จะยังทำดี ใหเดีที่สุดไม่ได้
    พรุ่งนี้ชั้นต้องทำให้ได้
     
     
    เจ้าไดอารี่จร้า ตอนนี้เราสับสนงงไปหมดแล้ว่าจะทำอย่างไงดี
    ข้อความข้างบนมาจากเสี้ยวหนึ่งความคิดของเรา
     
    12/20/2006

    .+*เพื่อนกับแฟนแทนกัลไม่ได้*+.

    เรื่องบางเรื่อง เคยคิดไหมว่า มันก้อแทนกันไม่ได้
    ความรัก กับมิตรภาพ
    ถ้าเปงคุณ คุณจะทำอย่างไร
     
    สำหรับเราแร้ว มิตรภาพ ไม่อาจจะทดแทนกันได้
    แต่ความรักละ ทดแทนได้เหรอ?
     
    เพื่อน ถ้าให้เลือกแร้วก้อไม่อยากจะเสียไป
    ความรัก เมื่อคนลองได้เข้าไปอยู่แล้ว คุณจะกลับมาได้ง่ายๆเหรอ
    ไม่มีทาง
     
    เจ้าไดอารี่ รุ้ไหมว่าตอนนี้ นู๋อรกลำกลืน แค่ไหน
    คนที่เรารักเค้ากลับไม่รักเรา
    คนที่เราเหงว่าเปงเพื่อนกลับมาบอกชอบ
    สิ่งที่ไม่ใช่กลับมาใช่ สิ่งที่ใช่กลับไม่ช่าย
    ทำไมโลกมันหมุนเวียน เปลี่ยนกลับแบบนี้
     
    แล้วจะรุ้ได้ไง ใครหลอกเรา ไม่หลอกเรา
    เราจะใช้อะไรตัดสินใจดี
    สิ่งไหนควรเชื่อ สิ่งไหนไม่ควรเชื่อ
     
    ชีวิตสับสน ต้องการผุ้แนะนำทาง แต่ก้อไม่มี
     
     
    การรักใครสักคนเป็นเรื่องยาก
    และก้อลำบากอยุ่ที่ว่าเค้าจะรักเราไหม
     
     
     
    9/11/2006

    อย่าสัญญากับใครถ้าคุณทำไม่ได้


    สาวน้อยตาบอด.........คนหนึ่งที่มองอะไรไม่เห็น

    เธอเกลียดตัวเองและทุกคน ที่เธอต้องเป็นเช่นนี้

    เพราะอุบัติเหตุ.......

    ระหว่างการก่อจราจลการเมือง

    ยกเว้น บุรุษพยาบาลชายที่ครอบครัวเธอจ้างมาดูแลเธอ

    จากความใก้ลชิดกันจึงเกิดความรู้สึกที่ดีและมีให้กัน

    วันหนึ่งเธอสัญญากับเขาว่าถ้าตาเธอมองเห็นเมื่อไร

    เธอจะแต่งงานกับเขาและมีครอบครัวด้วยกัน........

    แล้ววันหนึ่งเธอได้รับข่าวดี.....

    มีผู้บริจาคดวงตาให้เธอ!

    การผ่าตัดครั้งนี้จึงมีความสำคัญกับชีวิตเธอมาก

    ผลการผ่าตัดเธอสามารถมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างรวม

    ทั้งแฟนหนุ่มของเธอ.....

    แฟนหนุ่มจึงเอ่ยปากถามเธอว่า.....

    "ตอนนี้เธอมองเห็นแล้ว  เธอจะแต่งงานกับฉันไหม"

    สาวน้อยเธอตกใจมาก ที่เห็นว่าแฟนหนุ่มของเขา...

    ตาบอด!

    เธอตอบเขาว่า  "ขอโทษนะฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้หรอก

    เพราะเธอตาบอด"  แฟนหนุ่มของเธอได้ยินรู้สึกเสียใจมาก

    จึงเดินจากไปพร้อมน้ำตา และเขาบอกกับเธอก่อนจากว่า

    .....

    ....

    ...

    ..

    "งั้นช่วยดูแลดวงตาของฉันให้ดีก็แล้วกันนะ"
     
    ปล.อ่านสะสิ
    7/25/2006

    ~^-^~แง เรื่องมานเศร้า รึปาว O_O!!!

    ง่า แงๆ เจ้าไดอารี่จ้า เค้าอยากจะร้องไห้ คะแนนออกมาไม่ดีเลย ไม่ค่อยพอใจเท่าไร เซงๆ
     
    จะทำอย่างไงให้ตะแนนดีเนี่ย
    แล้วช้านจะมีอนาคตเปงหมอไร
    ช่วงนี้ปวดหัวเหมือนจะเปงมายเกรนเยย เจ็บคอด้วย
    แล้วก้อมานรู้สึกเหนื่อยสมองอย่างไงไม่รู้
     
    อยากรู้จัง ถ้าเราตายไป จะมีครายเปงห่วงเราไหม
    อยากจะรู้ว่า ยังมีใครรักเราอยุ่ไหม
    อยากจะรู้ว่ามีใครแคร์เราบางไหม
     
    ไดอารี่จ้าช่วงนี้เค้าก้ดสดสนิทเหมือนเดิม  ไม่มีใคร
    เรามานคนน่าตาไม่ดีก็งี้ละ ไม่อยากมี กัวไม่คู่ควรกะใคร
     
    เจ้าไดอารี่ เค้าอยากจะบอกว่า เค้ารู้สึกว่า...อดีตจะซ้ำรอยละ....
     
    โอ้ความรักเอ๋ย อยากนักเหรอที่จะมีมัน
    บางทีก้ขม บางทีก้หวาน ได้หลายรสนะ
    หากหวาน ก็คงหวานปานขันทสกร
    แต่เมื่อขม ต้องตมตรอมใจ ทุกขืทรมานนัก
     
    อนาคตเปงสิ่งไม่แน่นอน
     
    ปล.วันนี้ช้านเปงไรเนี่ย แต่ก็ดีที่ได้ระบาย ขอบจัยนะเจ้าไดอารี่บั้บบาย
    จุ๊ฟๆๆ
     
     
     
    7/23/2006

    ~วันสอบวันสุดท้ายและเรื่องราวของวันนี้~

    สอบวานสุดท้ายเปงอะไรที่ดีจายมาก เพราะจะได้พักแย้ว
    สอบวิชาแรกคณิต อยากจะบอกว่า ทำเกือบไม่ทัน ทำวิธีทำผิดอีก1ข้อเซงเยย
    วิชาที่2 พระพทพอะไรก้ไม่รู้ มึนๆ งง ขำๆ ตลกด้วย
    วิชาที่3 ชีวะ ถ้าคิดเลขไม่ผิด นวณ เปรืเซ็นตื ของพันธุกรรม ก็น่าจะได้อ่า แต่ทำไม่ทัน3ข้อ เซงๆ
     
    ตอนเย็นมารู้ผิดว่าเผลอเลขวันแรกมีตก ที่จริงทำถูกหมดอ่า ถ้าอาจารย์มห้ก้ได้20เต็มอ่า ถ้าไม่ให้ก้ซวยเยย แงๆ
     
    วันนี้เพื่อนมีสอบ สมาท อ่าที่อิมแพ็ค ก็สู้ๆแล้วกาน
    วันนี้เจอแต่เรื่องแย่ๆ เศร้าด้วย อยากจะร้องไห้ อยากจะตาย
    มีเรื่อง จาก foward mailมาให้อ่านอ่า
     
    ถึงคุณ คนนั้น...........
    ขอโทษที่ไม่ได้อ่อนหวานเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ
    ขอโทษที่กระโดก กระเดก
    ขอโทษที่ ใจร้อนเสมอ และต้องคอยให้เตือนเสมอ(น่าเบื่อ มาก.. >_<)

    ขอโทษที่ชอบร้องไห้เวลาดูหนังด้วย กัน
    ขอโทษที่ไม่ น่ารักและน่าทะนุถนอม
    ขอโทษที่ไม่รู้จักโตสักที
    ขอโทษที่ขี้ใจ น้อย
    ขอโทษที่ ขี้งอน


    ขอโทษที่ชอบพูดตรง
    ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจ กัน
    ขอโทษที่ จุ้นจ้านเรื่องส่วนตัว
    ขอโทษที่ขี้บ่นเหลือเกิน
    ขอโทษที่รักซะมาก มาย


    --------------------------------------------------------------------


    ตอบกลับ.. จากคนที่รักคุณ...
    ขอบคุณครับที่ไม่อ่อน หวาน
    ผู้ชาย อย่างผมจะได้แอบหวานกะเขาบ้าง

    ขอบคุณครับที่กระโดก
    กระเดก  ผมจะได้มองออกว่าคุณเขิน

    ขอบคุณครับที่ใจ ร้อน  ผมยินดีที่จะทำให้มันเย็น(ผมไม่เคยเบื่อเลย..^_^)
    ขอบคุณครับที่ร้องไห้เวลาดูหนังด้วย กัน
    ผมจะได้มี โอกาสเช็ดน้ำตาของคุณบ้าง
    ขอบคุณครับที่ไม่น่ารักและน่าทะนุถนอม
    ขืนน่ารักกว่านี้ผมคงแย่งชิงกันคน อื่นอีกนานโข

    ขอบคุณครับที่ขี้ใจน้อย
    มันแสดงว่าผมก็มีความสำคัญพอให้โกรธบ้าง
    ขอบคุณครับที่ขี้งอน  ผมจะ
    ได้ง้อไง  แต่อย่านานนักล่ะ
    ผมทรมานใจนะ ครับ
    ขอบคุณครับ ที่พูดตรง ( T_T )
    ฮือๆ
    ผมรู้แล้วว่าผมทำกับข้าวไม่ อร่อย
    ขอบคุณ ครับที่ทำร้ายจิตใจกัน

    มันทำให้ผมได้รู้ถึงความเหนียวแน่นในความ
    สัมพันธ์ของเราสองคน
    ว่ามันไม่ขาดกันง่ายๆ หรอก (ผมไม่ยอม)
    ขอบคุณครับที่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของ ผม
    นั่นแน่.. เป็นห่วงผมล่ะสิ

    ขอบคุณครับที่.เอ๊ย..ไม่เอาดีกว่าข้อนี้ขี้
    บ่น  ไม่ดีๆเหมือนยายแก่
    แต่ถ้าจะเป็นจริงๆ ขอผมเป็นตาแก่ นะ..
    สุดท้ายขอบ คุณครับที่เข้ามาในชีวิตผม..
    ขอบคุณที่ทำให้ผมพูดเลียนแบบหนัง เรื่อง As good as it get
    คุณทำให้ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่า นี้“

    ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้ความหมายของคำว่า  You  complete  Me.
    โดยไม่ต้อง เปิด Dictionary
    ขอบคุณที่อยู่เพื่อให้ผมรัก

    เมลล์ฉบับนี้ถูกส่งให้คุณผ่านจากเธอ คนนั้น
    คนที่ส่ง ให้กับคุณเพื่อบอกให้คุณรู้ว่า
    " คุณมีค่าเสมอสำหรับ ฉัน "
    " คุณไม่ เคยโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้ "
    "คุณคือ เพื่อน คนรัก คนที่มีความสำคัญ   เสมอ และตลอด ไป "
    " และฉัน หวังเสมอว่า คุณ จะยิ้มอย่างมีความสุขเมื่ออ่านมัน "
    ส่งกลับได้มั้ยหากเธอคิดว่าเรายังเปน เพื่อนที่ดีต่อกัน

    ไม่จำเป็นต้องลงชื่อเพราะเธอนั้นรู้ดีว่าฉันคือ
    ใคร
     
     
    อ่านแล้วซึ้งมาก อ่านสะนะ อิๆ
     
    ++++++++++++++++++++++++++++
    พรุ้งนี้ต้องซ้มอน้องเชียร์อย่างเอาเปงเอาตายแย้ว สู้ๆ น้า แล้วต้องว้อมบาสแล้วก้วิ่งอีกคงไม่ไว้แน่เยย
    ปวดท้องด้วยโรคของสตรีเพสด้วย ทุกเดือนละน้า เอาเข้าไป วันนี้อยากตายอ่า
    วันนี้งดฝากdisplay ละกานนะ เจ้าไดอารี่ ก้มีแต่แกเท่านั้นละที่ฟังเรื่องราวของช้านนน ช้านรักแกนะเจ้าไดอารี่ จุ้ฟๆ บาย คืนนี้ฝันดีนะ ดุจากสีสเปช มืด ๆมองมนตามอารมณืเจ้าของอ่านะ
    7/20/2006

    ~วันสอบวันที่2~

    วิชาแรก อยากจะบอกว่า ทำฟิสิกไม่ได้เยย คือถ้าคิดจริงอ่าก็คิดได้ แต่ทำไมทันอ่า เวลามันน้อย พอกะเคมีเองง
    เราก็เศร้าไปสิ เตรียมตกแน่ๆ เศร้าว่ะ
    วิชาที่2 อังกฤษ ฟัง พุด ก็พอทามได้อ่า แต่กสับสน เพราะเจอฟิสิกมาก่อนเยย มึนมั้ก
    วิขาที่ 3 อังกฤษ หลัก ก้พอทามได้อ่า มันใจกว่า วิชาตอนเช้า ทั้งหมดเเยย
    แต่พอมาเจอะวิขาที่4 ภาษาไทย ดอ้ จอร์จ มันยอด มาก เป็นวิขาเดียวที่เราพูดได้เต็มปากเยยว่าทำได้ 55+
    เหลือวันสุดท้ายอีกวัน
     
    อืมมมเจ้าไดอารี่ เมื่อคืนปวดหัวมาก แต่ก็ยังอุดส่านั่งตีปังย่า ว่าจะไม่เล่นละแต่ก้ห้ามใจไม่ได้ เซงเน๊อะ
    ตอนนี้พอแค่นี้ก่อนนะ จะไป...อ .... อย่าคิดว่าจะไปอานหนังสือเยย ไปเล่นเกมก่อนเดียวค่อยอ่าน 555+
    คนเรา ทำไปได้อ่านะ
    ไปนะจีพเจ้าไดอารี่ บั้บบายจู้ฟ 
    มีดิสเพลย์มาฝากอีกเช่นเคยจ้า
     
     
     
    7/5/2006

    ~ถึงคุณ...คนนั้น~

    ถึงคุณ คนนั้น........... ขอโทษที่ไม่ได้อ่อนหวานเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ขอโทษที่กระโดก กระเดก ขอโทษที่ ใจร้อนเสมอ และต้องคอยให้เตือนเสมอ(น่าเบื่อ มาก.. >_<) ขอโทษที่ชอบร้องไห้เวลาดูหนังด้วย กัน ขอโทษที่ไม่ น่ารักและน่าทะนุถนอม ขอโทษที่ไม่รู้จักโตสักที ขอโทษที่ขี้ใจ น้อย ขอโทษที่ ขี้งอน ขอโทษที่ชอบพูดตรง ขอโทษที่เคยทำร้ายจิตใจ กัน ขอโทษที่ จุ้นจ้านเรื่องส่วนตัว ขอโทษที่ขี้บ่นเหลือเกิน ขอโทษที่รักซะมาก มาย

     

    -------------------------------------------------------------------- ตอบกลับ.. จากคนที่รักคุณ... ขอบคุณครับที่ไม่อ่อน หวาน ผู้ชาย อย่างผมจะได้แอบหวานกะเขาบ้าง ขอบคุณครับที่กระโดก กระเดก ผมจะได้มองออกว่าคุณเขิน ขอบคุณครับที่ใจ ร้อน ผมยินดีที่จะทำให้มันเย็น(ผมไม่เคยเบื่อเลย..^_^) ขอบคุณครับที่ร้องไห้เวลาดูหนังด้วย กัน ผมจะได้มี โอกาสเช็ดน้ำตาของคุณบ้าง ขอบคุณครับที่ไม่น่ารักและน่าทะนุถนอม ขืนน่ารักกว่านี้ผมคงแย่งชิงกันคน อื่นอีกนานโข ขอบคุณครับที่ขี้ใจน้อย มันแสดงว่าผมก็มีความสำคัญพอให้โกรธบ้าง ขอบคุณครับที่ขี้งอน ผมจะ ได้ง้อไง แต่อย่านานนักล่ะ ผมทรมานใจนะ ครับ ขอบคุณครับ ที่พูดตรง ( T_T ) ฮือๆ ผมรู้แล้วว่าผมทำกับข้าวไม่ อร่อย ขอบคุณ ครับที่ทำร้ายจิตใจกัน มันทำให้ผมได้รู้ถึงความเหนียวแน่นในความ สัมพันธ์ของเราสองคน ว่ามันไม่ขาดกันง่ายๆ หรอก (ผมไม่ยอม) ขอบคุณครับที่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของ ผม นั่นแน่.. เป็นห่วงผมล่ะสิ ขอบคุณครับที่.เอ๊ย..ไม่เอาดีกว่าข้อนี้ขี้ บ่น ไม่ดีๆเหมือนยายแก่ แต่ถ้าจะเป็นจริงๆ ขอผมเป็นตาแก่ นะ.. สุดท้ายขอบ คุณครับที่เข้ามาในชีวิตผม.. ขอบคุณที่ทำให้ผมพูดเลียนแบบหนัง เรื่อง As good as it get คุณทำให้ผมอยากเป็นผู้ชายที่ดีกว่า นี้“ ขอบคุณที่ทำให้ผมรู้ความหมายของคำว่า You complete Me. โดยไม่ต้อง เปิด Dictionary ขอบคุณที่อยู่เพื่อให้ผมรัก เมลล์ฉบับนี้ถูกส่งให้คุณผ่านจากเธอ คนนั้น คนที่ส่ง ให้กับคุณเพื่อบอกให้คุณรู้ว่า " คุณมีค่าเสมอสำหรับ ฉัน " " คุณไม่ เคยโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้ " "คุณคือ เพื่อน คนรัก คนที่มีความสำคัญ เสมอ และตลอด ไป " " และฉัน หวังเสมอว่า คุณ จะยิ้มอย่างมีความสุขเมื่ออ่านมัน " ส่งกลับได้มั้ยหากเธอคิดว่าเรายังเปน เพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่จำเป็นต้องลงชื่อเพราะเธอนั้นรู้ดีว่าฉันคือ ใคร

    ปล.เราได้เมลนี้จากเพื่อนคนหนึ่ง เราว่าบ้างข้อมันก็โดนอ่านะ

    ตอนนี้เรากำลังหันหน้าเข้าหาปัญหาที่เราเจอ ถ้าเราหันหน้าเข้าอีกรอบคราวนี้แล้วเพื่อนๆเข้าหนีกัน ก็คงจะต้องถอย ขอบอกลี่ว่าเราพยายามแล้ว เราทำได้แค่นี้เจงๆ ขอโทดด้วยละกาน ถ้าหากเราทำตัวไม่ดี ก้ขออภัย เราทำตัวให้เพื่อนๆมีอคติ ต่อเรา ไม่ช่ายว่าเราไม่สบายใจนะ แต่เราก้ไม่ช่ายว่าไม่รักพวกแกนะโว้ย เราเข้าข้างพวกแกมากจนบ้างทีออกนอกหน้า พวกแกคงไม่รู้สึกหรอก จริงๆเราอยากให้คุยกันอย่างเปปิดอกมากกว่า อย่าหนีกานเยย

    6/11/2006

    ~Full MooN Full Felling~

    ช่วงนี้เปงไรไม่รู้เหมือนทำอะไรไม่ถูกใจคนอื่นไปซะหมด
    ไม่ว่าจะเปงเพื่อนๆ คนรู้จัก ที่เคยสนิท เคยพูดคุยกันก็ดุห่างเหินอย่างไงไม่รู้สิ
    เหมือนไม่มีใครรัก ไม่มใครเข้าจายอย่างไงไม่รู้
    เหมือนขาดความรัก ความอบอุ่น จากคนบางคน
     
    ทำไมคนที่เคยคุ้นเคยกลับทำห่างเหิน เพราะอะไร
    ทำไมการที่เรารับผิดชอบมากไป กลับทำให้ดูเหมือนเรื่องมาก เพราะอะไร
    ทำไมพี่ชายที่เคยรักเรา เปงห่วงเรา กลับทำกลับเราแบบนี้ เพราะอะไร
    ทำไมเพื่อนเราถึงทำกับว่าเราไม่มีตัวตน เพราะอะไร
    ทำไมถึงต้องเปงเรา เพราะอะไร
     
    อยากจะร้องไห้ แต่ร้องไม่ออก เพราะมันไม่มีน้ำตาจะร้องแล้ว
    ตอนนี้ก็อ่านะ เราจะเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด ไม่ว่าจะเปงเรื่องเรียน ความรัก เราพร้อมที่จะเริ่มแล้ว
    Forget The Past  Start The New
     
    In My life i think this time is bad but there nothing to get it Easy
    In Future i will  to do something to make me happy It mean soon
     
    FUll Moon but fell bad
    Felling is special secret cann't tell anybody to know
     
    วันนี้แม่สัญญา
    แล้วว่า จะให้โน๊ตบุ๊คถ้าติดแพทย์ที่มหาลัยอะไรก้ได้   ได้แรงจูงใจในการสอบแล้วละสิ
    เอาเปงว่าพรุ้งนี้สอบให้รอดก่อนแล้วกัน 55+
     
     
    ปล. เรารักในหลวง 
    LONG LOVE KING ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อนขอเดชะ
    5/29/2006

    กว่าจะถึงวันนี้ ลาก่อนพี่ชาย

    ทำไมวันนี้ที่เราอัพไดอารี่ได้ต้องมาเป็งวันที่เราสูญเสียพี่ชายเราไปด้วย
    ถึงจะไม่ช่ายเพ่ชายแท้ๆ ก็เถอะ
    แต่เราก็รักเค้าเหมือนเพ่ชายคนหนึ่ง
    คำว่าพี่ชายทำไมจะหยุดพี่เค้าไว้แค่นี้ไม่ได้
    สำหรับเราเค้าก็เปงแค่พี่ชาย เราไม่เคยคิดอะไรไปมากกว่านั้น
    แต่ทำไมพี่เค้าบอกว่า เราควรหยุดติดต่อกันก่อนที่เราจะเจ็บไปมากกว่านี้
    ถึงเราจะคิดกับพี่เค้าแค่พี่ชาย แต่พี่เค้าบอกว่าไม่ได้คิดกะเราแค่น้อง
    เค้าบอกว่าเค้ารักเรา
     
    โอ๊ย เจ็บไปถึงข้างในจัย ทำไมพี่ชายแต่ละคนของเราต้องเปงแบบนี้ด้วย
    ทั่งพี่พี ก็ทิ้งเราไว้
    ผิดที่เราเหรอ
     
    แม้แต่สุเองก้ไม่ติดต่อหาเราเยย เราก็คิดถึงนะ ถ้าสุได้มาอ่าน เราคงจะดีจาย เวลาที่เราเหงา ก็ไม่มีครายอยู่ข้างๆ
    แม้แต่เพื่อนเราเองก็เถอะ  ทำไมเรารู้สึกว่าไม่มีใครเยยบนโลกนี้มีแต่ตัวเราเอง อยู่กับตัวเอง
     
    ที่จริงมีอะไรอยากจะระบายมากมาย แต่ไม่รู้สิ เรารู้สึกว่าเราไม่ใช่ตัวของเราเองมาโดยตลอด
    ทำไมชีวิตของเราเปงแบบนี้
     
    อยากจะรุ้ว่ามีใครบ้างไหมที่เข้ามาในชีวิตแล้วทำให้เราหายเหงา
    ทำไมมันโดดเดี่ยวแบบนี้
    วันนี้อยากจะร้องไห้ให้ลืมหมดทุกอย่าง
    แล้วหลังจากวันนี้ ฉันก็พร้อมที่จะโบยบินอีกนะ
    ถึงเพื่อนทุกๆคนวันนี้เราขอโทดนะที่ได้ช่วยทำงานห้อง หวังว่าคงจะให้อภัยนะ วันนี้เรารู้สิว่าเราเหงแก่ตัวเกินไป
     
    ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นชีวิตของเราก้ยังเปงของเรา
     
     
    ปล.วันนี้เราได้ตัดสินใจแล้วว่า เราจะเปลี่ยนตัวเราเอง I will change.
     
    ลาก่อนนพี่ชาย น้องสาวจะทำตัวให้ดีขึ้น จะเปลี่ยนตัวเองใหม่
     
     
    1/15/2006

    หายนะที่กำลังจะเกิดขึ้น ...

    ซึ่งพวกเรายังไม่ทราบกัน ฟังหูไว้หูละกัน ...

    แบบว่าไม่ได้ตั้งใจขู่ให้ตกใจแต่ส่งมาให้อ่านกันเล่น ๆ เพราะเค้าเขียนไว้ละเอียดดี เค้าลือกันให้แซด ในเว็บเกี่ยวกับศาสนาว่า ปี 2549 นี่จะได้เห็นพระศรีอารย์ ไม่ใช่คนเดียวพูด แต่หลายคนหลายอาจารย์พูด เค้าบอกว่าจะเกิดหายนะครั้งยิ่งใหญ่ตั้งแต่ปลายปี 48 นี้ พูดแบบนี้เมื่อก่อนทุกคนคงว่าบ้า แต่ลองสังเกตุช่วงหลังโลกเรามีแต่ภัยธรรมชาติใหญ่ ๆ ทั้งนั้น เช่น สึนามิที่คร่าชีวิตคนเป็นแสน หรือพายุเฮอริเคนในอเมริกาก็ดี ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเราไม่เคยคาดคิดทั้งสิ้น ไหนจะโรคร้ายต่าง ๆ เช่น ไข้หวัดนกหรือซารส์ที่ทำให้คนติดกันไปได้ทั้งโลก ไหนจะพวกวินาศกรรมก่อการร้ายอีก อืม เรื่องนี้แล้วแต่ความเชื่อของแต่ละคน ใครไม่เชื่อก็ไม่ว่ากัน

    มีท่านผู้รู้ท่านหนึ่งบอกกับผมว่า ปลายปี พ.ศ.2548 นี้ จะเริ่มเกิดสงครามครั้งยิ่งใหญ่ของโลก ซึ่งจะส่งผลให้มีคนตายจำนวนมหาศาล ส่วนผู้ที่รักษาศีล 5 ขึ้นไปจะรอด และอีก 5 ปีถัดไปน้ำจะท่วมภาคใต้ และจะร้ายแรงมากกว่าซึนามิหลายเท่า ผู้คนที่รอดชีวิตจำต้องเดินทางขึ้นทางเหนือเพื่อให้พ้นภัย โดยระหว่างทางจะพบกับคนนอนตายเกลื่อนกลาดจำนวนมาก

    นี่ไม่ได้แช่งนะ! หากท่านไม่เชื่อ คอยดูปลายปี พ.ศ.2548 นี้ให้ดี ใครที่ไม่เคยเข้าวัดก็รีบซะตอนนี้ยังทัน รีบหาของดี วัตถุมงคลติดตัวไว้ แต่ถ้าเป็นคนมีศีลดีอยู่แล้วก็ยิ่งดี และสุดท้ายให้ฝึกนั่งสมาธิ เพราะไม่มีสิ่งใดจะช่วยเราได้นอกจากสมาธิ และผู้ปฏิบัติสมาธิที่ได้อภิญญา เรียกว่าให้อยู่ใกล้คนดีเข้าไว้

    และปีหน้า (พ.ศ.2549) พระศรีอารย์ ซึ่งเป็นพระโพธิสัตว์อยู่ที่สวรรค์ชั้นดุสิตในตอนนี้ จะลงมาเกิดเป็นมนุษย์ (ท่านลงมาเกิดคราวนี้ ไม่ใช่จะมาเป็นพระพุทธเจ้า เพราะยังไม่ถึงวาระนั้น แต่ครั้งนี้ท่านจะมาเกิดเป็นมนุษย์ เพื่อช่วยให้ผู้คนรอดพ้นจากเหตุการณ์อันเหลือที่มนุษย์จะรับมือได้ไหวครั้งนี้ เพื่อช่วยให้พ้นจากภัยสงครามครั้งมหึมาที่จะทำให้มีคนตายมหาศาลที่กำลังจะเกิดขึ้น)

    นี่ผมก็ได้เปิดเผยคำพูดของท่านผู้รู้ท่านหนึ่ง ซึ่งความจริงลูกศิษย์ท่านคนหนึ่งบอกว่า อย่าไปบอกใครนะ เดี๋ยวเขาจะหาว่าเราบ้า แต่กระผมก็อดที่จะบอกท่านไม่ได้ ผมยอมเป็นคนบ้า ถ้าหากว่าความบ้าของผม มันจะสามารถช่วยชีวิตของคนจำนวนมากได้

    หากท่านไม่แน่ใจว่าตัวท่านมีความดีพอที่จะรอดพ้นจากมหาภัยพิบัติครั้งนี้ละก็ ขอให้หาของดีติดตัวไว้เป็นดี หรือถ้าหาของดีไม่ได้จริง ๆ ก็จงทำตัวท่านเองให้เป็นคนดี เพื่อความดีจะได้รักษาตัวของท่านเอง

    หากท่านไม่เชื่อ ก็จงอย่าเพิ่งปฏิเสธ เช่น เชื้อโรคที่ตาเปล่าของเรามองไม่เห็น แต่เราก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันไม่มี เพราะเรามีเครื่องมือคือกล้องจุลทรรศน์ที่จะส่องเห็นแล้ว ส่วนเรื่องอย่างเช่นสิ่งที่ผมกล่าวไปก่อนหน้า เครื่องมือที่จะเห็นก็มีแล้วคือการปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ แต่อยู่ที่ท่านจะใช้เครื่องมือ หรือรู้วิธีใช้เครื่องมือนั้นอย่างถูกต้องหรือไม่เท่านั้นเอง

    ผมเคยอ่านหนังสือที่หลวงพ่อฤาษีลิงดำท่านเขียนไว้ว่าอีกไม่กี่ร้อยปีจะมีพระมหากษัตริย์ท่านหนึ่งเดินทางจากทางเหนือมาบูรณะวัดท่าซุง ซึ่งตอนที่ท่านบอกให้ และขณะนี้ก็ตาม วัดท่าซุงก็ยังเป็นปกติดี ประเทศไทยก็ยังปกติดี

    แสดงว่าหลังจากนี้ไม่นานมันต้องมีเหตุการณ์ที่ทำให้วัดท่าซุงร้าง ซึ่งปัจจุบันวัดท่าซุงยังมีคนไปทำบุญ ถือศีลปฏิบัติธรรม อยู่ไม่ขาดสาย แต่จะมีเหตุใดเล่าที่ทำให้เป็นวัดร้างได้ นอกจาก..... (อาจจะเกิดสงครามนิวเคลียร์ระหว่างชาติอาหรับและอเมริกา ซึ่งเป็นชนวนให้เกิดอภิมหาสงครามครั้งใหญ่ซึ่งส่งผลกระทบถึงประเทศไทย ก็เป็นได้)

    ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ จงหมั่นทำดี เพื่อรักษาชีวิตรอดเทอญ

    แผ่นดินไทยที่สาบสูญ

    บริเวณที่หายถาวรทั้งแผ่นดิน

    นราธิวาส สตูล พังงา ภูเก็ต หมู่เกาะสิมิลัน หมู่เกาะสุรินทร์

    หมู่เกาะตะรูเตา หมู่เกาะทะเลตรัง ตราด เกาะช้าง

    หมู่เกาะทะเลตราด เกาะสมุย เกาะพงัน อ่างทอง ชะอำ

    บริเวณที่เหลือเพียงบางส่วน แต่จะกลายเป็นเกาะเล็กๆ

    เกาะยะลา เกาะปัตตานี เกาะพัทลุง เกาะสิชล-ขนอม

    เกาะหัวหิน เกาะหาดทรายรี-ชุมพร

    บริเวณที่หายเป็นส่วนใหญ่ จะเหลือเพียงบางส่วน

    ยะลา หาดใหญ่ พัทลุง ตรัง สุราษฎร์ธานี

    นครศรีธรรมราช ประจวบคีรีขันธ์

    เพชรบุรี สมุทรสงคราม สมุทรสาคร ฉะเชิงเทรา

    ชลบุรี ระยอง จันทบุรี สมุทรปราการ อุบลราชธานี

    แผ่นดินริมแม่น้ำโขงตลอดแนว กาญจนบุรี

    ฯลฯ

    ประเทศไทยจะถูกแบ่งออกเป็น 3 ส่วน

    ได้แก่ พื้นที่ในส่วนภาคกลางอันเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ

    และบริเวณในส่วนของภาคใต้ที่จะถูกแบ่งออกเป็น 2 เกาะใหญ่ๆ ได้แก่

    1.
    บริเวณตั้งแต่ชุมพรฝั่งตะวันตก ท่าแซะ ระนอง

    สุราษฎร์ธานีฝั่งตะวันตก บริเวณด้านบนของอำเภอพนม

    อ.เทียนชา อ.บ้านนาเดิม นครศรีธรรมราชตอนบน ขนอม

    2.
    บริเวณตั้งแต่จังหวัดกระบี่ นครศรีธรรมราช

    ที่ต่อแดนกับจังหวัดกระบี่ด้านบน ฉวาง ร่อนพิบุลย์ ชะอวด

    จังหวัดตรังด้านตะวันออก จังหวัดพัทลุงด้านตะวันตก หาดใหญ่

    จังหวัดยะลา ด้านตะวันตก

    นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็ก เกาะน้อยที่เกิดขึ้นมาใหม่อีกหลายเกาะ

    ได้แก่เกาะสัต***บ เกาะยะลา เกาะปัตตานี

    เกาะพัทลุง เกาะสิชล-ขนอม เกาะหัวหิน เกาะหาดทรายรี-ชุมพร

    บริเวณที่จะกลายเป็นพื้นที่ติดกับทะเล ดินแดนที่จะมีอาณาเขตติดกับทะเล ได้แก่

    สงขลาทางด้านตะวันตก ยะลาทางด้านตะวันออก

    หาดใหญ่ กระบี่ตอนบน ด้านที่ติดกับจังหวัดสุราษฎร์ธานี

    และด้านที่ติดกับจังหวัดพังงา

    ตอนกลางของจังหวัดสุราษฎร์ธานี

    ตั้งแต่ อ.พนม อ.เคียงซา จรดเขตจังหวัดกระบี่

    ชุมพรด้านใน ท่าแซะ

    อนล่างของเมืองประจวบคีรีขันธ์

    และถนนเพชรเกษมฝั่งตะวันออกตลอดแนวของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ม

    ถนนชลบุรี-ปากท่อ ช่วงสมุทรสงคราม และสมุทรสาคร

    ตัวเมืองแปดริ้ว บ้านค่ายปลวกแดง จ.ระยอง ตัวเมืองจันทรบุรี

    และตลาดท่าใหม่วังน้ำเย็น จรด จ.สระแก้ว

    เหนือเขื่อนเขาแหลมด้านตะวันตก

    กาญจนบุรี ศรีสะเกษ อุบลราชธานี มุกดาหาร สกลนคร

    นครพนม เลย หนองคาย อำนาจเจริญ

    บ้านร่มเกล้า จังหวัดพิษณุโลก

    อุตรดิตถ์ ด้านที่ติดกับประเทศลาว น่าน ด้านตะวันออกตอนล่าง

    บ้านสบเมย จ.แม่ฮ่องสอน

    ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้จะกลายเป็นดินแดนชายฝั่งทะเล !

    ประเทศไทยเป็นดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์

    ที่จะได้รับการปกป้อง คุ้มครองรักษาไว้

    ซึ่งจะได้รับความบอบช้ำจากมหันตภัยธรรมชาติน้อยที่สุดในโลก

    และจะเป็นอู่ข้าวอู่น้ำซึ่งมีความเจริญเป็นศูนย์กลางของโลกต่อไป

    *
    คำทำนายอาจจะเป็นแค่เรื่องโกหก ที่ไม่ค่อยน่าเชื่อถือสำหรับ คุณ

    แต่อนาคตจะเป็นตัวตัตสินสิ่งที่คุณมองว่าเป็นเรื่องโกหก
    ***
    อยากให้ทุกคน ตาย น้อย หรือ ตายมาก ล่ะ

    --
    ส่งต่อไป 15 คน คนจะตายมาก

    --
    ส่งต่อไป 20 คน คนจะตายน้อยลง

    --
    ส่งต่อไปมากกว่า 20 คน คนจะตายน้อย
    ******
    ส่งให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จำนวนคนตายจะน้อยลง

     

     

    ปล.เราได้มาอีกที่ ขอโทด ด้วยคะ

    12/31/2005

    ~The Last In Day2005~1

    YESTERDAY
     
    เมื่อวาน เกิดเรื่อง....
     
     
    ทะเลาะกะเพื่อนตั้งแต่เช้า
     
     
     
    มันอาจจะเปงเรื่องม่ะเปงเรื่อง
    แต่มันก็กระทบจิตจายเรามากเยย
    ไม่คิดว่าจะทำกับเราแบบนี้
    ไม่เปงไร เพื่อนกันเราให้อภัยได้
    แต่เราแค่น้อยใจมากๆเท่านั้นเอง
    ไม่คิดว่ามันจะบานปลายขนาดนี้
     
     
    เรามันผิดเองอ่า
    เราไม่คิดโทษเพื่อนๆนะ
    เรามานโง่เองงง
     
    เมื่อวานวันเกิดเพื่อนเราด้วย เป็กอ่า
    เราขอโทดเจงๆนะ
    เราไม่ได้ตั้งจาย
    เราผิดเองงง
    สุขสันต์วันเกิดด้วย
     
    แต่ก็เคลียกัแล้วตามประสาเพื่อน
    มาเคลีย เหมือนมาให้โดนด่า
    เจ็บใจมาก
    ช้านเพื่อนแกนะโว้ย หัดฟังบ้างดิ เด๋ยวจะปล่อยให้ด่า
    ให้ช้านพูดบ้าง
     
    คิดแล้วเศร้า
     
     
    2 DAY
     
    วันนี้นอนดู FULL HOUse อยู่ดีๆ
    แฟนเพ่อี๊ด ก็มาบอกว่า วันนี้ไม่ต้องโทรหา อี๊ดนะ
    เราก็งง เราไม่เคยโทรไปหา เพ่อี๊ด นานมากแล้ว
    แล้วยังมาว่าเราอีก ว่า เราไปแย่งผัวเค้า
    เราเลยบอกไปว่า เรากะเพ่อ๊ดเปงพี่น้องกัน
    ไม่มีอะไรมากแล้วเราเลยถามไปว่าได้ข่าวว่าพี่เลิกกะเพ่อี๊ดแล้วม่ะช่ายเหรอ
    แฟนเค้าก็หาว่าเราปากหมาอีก
     
    โอเคช้านผิด ช้านผิดอีกแล้ว
     
     
    2 MORO NEW Year
     
    พรุ่งนี้ปีใหม่
     
    ขอตั้งปณิธานว่า
     
    ช้านจะทำตัวให้ดี
    ช้านจะเปลี่ยนตัววเองใหม่
    ช้านจะเงียบลง ไม่พูดมาก
    ช้านจะไม่ทามให้คราย ต้องเดือน ร้อนเพราะช้าน
    ช้านจะต้องกล้า บอกคนที่ชอบได้ว่าชอบ
    ช้านจะต้อง ทำทุกสื่งทุกอย่างให้ดีที่สุด
    ช้านจะต้องทำให้ได้
     
    ปล.อำลาปีสีด้วยโชกเลือด ทิ้งความทุกข์ไว้ ข้างหลัง และพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้า
     
     
    11/15/2005

    *-*// พรุ่งนี้วันลอยกระทง *-*//

    พรุ่งนี้วานลอยกระทงแล้วเพื่อน
    เพื่อนไปลอยกระทงกะครายกานบ้างเหรอ ปีนี้อ่า ไม่ลอยที่ไหนกานอ่า
     
     
    ตอนปีที่แล้วเราไปลอยกระทงแถวบ้านมาอ่า
    ลอยกะที่บ้าน กะเพ่บอย น้า ป้า แม่ เพ่เบิร์ดไม่ได้มาด้วย รายนี้เค้าต้องไปกะเพื่อนอ่า
     
    ปีนี้จะไปลอยที่ไหนดีน้า อาจจะไปลอยเหมือนปีที่แล้ว จะให้ทามไงได้เนอะ
    ก็คนมันโสดนิ 555+
    โสดสบายใจก่า เพื่อนเคยอ่านข้อดีของคนโสดป่ะ คนไม่มีแฟนอ่า ( ย้ำเหลือเกิน 55+) 50 ข้อ
    น่าจะเตยอ่านกานแล้วเนอะ
    ถ้ายังเอาไว้ถ้ามีโอกาสจะเอามาลงให้น่ะ
     
     
    และแล้วพรุ่งนี้ก็จะครบ 1 ปี
    ถ้า สุ มาอ่านไดของเรา
    เราขอบอกสุว่า เราขอโทดน้าที่เราดูแลสุต่อไปไม่ได้
    อรยังจำได้น่ะคืนวันลอยกระทงเรา ขอ สุเปงแฟน สุก็ถามว่าแน่ใจเหรอค่ะ สุกัวเราหลอกมาก
    แต่เราก็ต้องขอโทด เจงๆน่ะ ช่วงเดกือนเมษา เราว่าเรากะสุห่างกันมาก ไม่ค่อยได้คุยกัน
    อต่เราก็ยัง คิดถึงน้า เราไม่ได้หลอกสุน่ะ แต่อยากให้สึเข้าจายว่า เราเปงคนที่ต้องการความอบอุ่นอยู่เสมอเฃ เหมือนต้นไม้ ที่ไม่ควรให้น้ำมากหรือน้อยเกินไป ขึ้นอยู่กับแต่ละพันธุ์
     
    เราขอโทดน่ะสุ เรามีความจริงอยากจะบอกอีกหลายอย่างอ่า
     
    ขอบคุณมากน่ะ สำหรับคืนวันเกิดเราอ่า 27 ตค. เปงเวลาเที่ยวคืนเป๊ะ (เที่ยงคืยวันที่26อ่า)
    มันให้เราละอายมากเลย สุ
    เราขอโทด เจงๆอ่า
    สุ เรายังเปงเพื่อนกานต่อไปน่ะ
    อรจะไม่ลืมวันที่ 23 ธันวาเลย
    ขอบคุณเจงๆน่ะ
     
    ปล.ถ้าสุมาอ่าน ขอให้สุโทรมาทันทีที่อ่านจบ อรมีความจริงอยากจะบอก มันไม่ควรบอกในไดอารี่นี้  แต่ถ้าไม่อ่านก็ไม่เปงไรอ่า
     
    คืนพระจันทร์เต็มดวงมันมีความหมายมากน่ะ
    Full moon for U
     
    10/16/2005

    คุณเคยไหม...

      เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้วมนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว พร้อมด้วยหัวใจคนละ 1 ดวง

    เมื่อ มนุษย์ 2 คนมาพบกัน เราจึงเรียนรู้ว่า 1 + 1 อาจจะยัง คงเท่ากับ 1
    แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไป ที่ เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น

    ที่ทำให้เราอยู่รวมกันบนโลกใบนี้อวัยวะที่สะกดด้วยอักษรง่ายๆ ใช้

    แทนคำว่า "รัก" ได้เป็นอย่างดี

    ความรัก ที่ประทับใจขอเก็บไว้ในใจแล้วอมยิ้มนะ

    ความรัก ที่ไม่ประทับใจขอเก็บไว้เป็นประสบการณ์

    ความรัก ที่ทำเพื่อผู้อื่นเป็นความภูมิใจแบบเก็บไว้เอง

    ความรัก ที่ทำเพื่อตัวเองนั่นไม่เรียกว่ารัก

    ความรัก ที่คุณเจอในอดีตขอให้เป็นความทรงจำที่แสนดี

    ความรัก ที่คุณเจอในปัจจุบันขอให้สมหวังกันทุกคน

    ความรัก ที่คุณจะเจอ ในอนาคตให้อธิษฐานกันเอาเองนะ

    "ถ้าอ๊อกซิเจนทำชีวิตนี้ดำรงอยู่ได้

    ความรักก็ทำให้การมีชีวิตนั้นมีความหมายมากยิ่งขึ้น"



    เคยมั้ยที่จะมี คุณเคยมีคนแบบนี้ที่ไม่ ใช่พ่อแม่พี่น้องหรือยัง?

    ตอบตัวเองให้ได้ว่าใคร

    เคยมั้ยที่จะมี...คนให้อภัยคุณทุกอย่าง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนอยู่เคียงข้างคุณเวลาที่คุณเสียใจ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนจดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่าง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนเห็นคุณสำคัญกว่าเพื่อน

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยู่ด้วยเฉย ๆ แล้วมีความสุข

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่มั่นใจในคำว่ารักของคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...ไม่อายเมื่อเดินข้างคุณ แม้คุณหน้าตาไม่ดีก็ตาม

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่า คุณจะด่า จะว่า เค้ ายังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนรับได้ในสิ่งที่คุณเป็นไม่ว่าจะมีคนมาว่าร้ายคุณยังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่เห็นความผิดของคุณเป็นเรื่องน่ารัก

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณอยากตื่นมาแล้วก็เจอกันสาส

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณไม่เหงาก็ตาม

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงคนแรก เมื่อคุณทุกข์ใจ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่คุณรู้ว่า เค้าช่วยให้คุณสบายใจได้

    เคยมั้ยที่จะมี...คนแคร์คุณมากมาย ไม่ว่าคุณจะทำร้ายเค้า ยังไง

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่รับรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

    เคยมั้ยที่จะมี...คนที่ยังรักคุณแม้คุณไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลย
    ถ้าคุณเคยมีเค้าคนนี้อยู่จริง คุณควรถนอมเค้าไว้ให้ดี

    ถ้าคุณสูญเสียเค้าไปคุณเองที่จะเป็นคนเสียใจ
    ความหมายของหัวใจ เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต

    แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว

     

     *หมายเหตุ* ตรงไหนอ่านไม่ออก ก็ลองลากแถบดำดูน่ะ พอดีมีข้อบกพร่องนิดหน่อย ต้องขออภัยด้วย

     

    ปล.เด๋ยววันที่ 18จะไปกทม.แล้วอิๆ เครียมตัวไปเข้าค่ายที่รพ.วชิระ ที่กทม.อ่า ก็กว่าจะกลับบ้านอีกที่ก็คงวันที่ 26หรือไม่ก็ 27 ตุลาอิๆ

     

    วันที่ 27 ตุลา มีคราย จำได้ไหมน่ะวันอะไรเอ๋ย ปีนี้ขอแค่อย่างเดียว ขอให้คนๆนั้นจำได้เถอะว่าวันอารัย จะดีจัยมากๆเลยถ้าจำได้ และก็คงมีความสุขอ่า เหอะๆ อย่างน้อย ถ้าจำกันได้ก็โอเค (นายคนนั้นที่เลือกกรุ๋ป A)

    อยากจะฝากคำพูดถึงเค้าแต่เค้าม่ได้อ่านหรอก ฝากคำพูดไปก็เท่านั้น

    ไปตีปังย่าต่อดีก่า

    ไม่ว่ากันนะเพื่อนๆที่อรดองไดอารี่อ่ะ

    จบแค่นี้ล่ะกันันนี้อ่า เด๋ยวมาอัพอีกที่วันพรุ่งนี้แล้วก็คงจะไม่ได้มาเล่นอีกอ่า เพราะไปกทม.อ่า

     

    10/9/2005

    กลัวๆ

     

    กลัวทุกๆอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
    กลัวเขาจะไม่เปงอย่างที่เขาเคยเปง
    กลัวเขาจะนอกใจไปมีคนใหม่ แล้วเราจะทำอย่างไร
    กลัวที่เขาจะบอกเลิกราและเปงฝ่ายไป
    กลัวทนไม่ได้ที่ไม่มีเขาและต้องอยู่คนเดียว
    กลัวเขาจะไม่มีชั้นคนเดียวในหัวจัย
    กลัวความรักของเราจะถึงทางตันโดยไม่สามารถแก้ไข
    กลัวจะต้องเจ็บปวดกับความรัก
    กลัวแม้กระทั่งเขาไม่ใส่ใจ
    กลัวไหมที่เขาจะไม่หันกลับมามองอีกครั้ง
    .....
    ยังคงรอคอยกานกลับมา แม้รู้ว่ามันคงไม่มีหวัง
    คงเพราะเทอร์เองไม่เคยคิดจิงจัง
    คงเปงแค่การฝังใจโง่ๆข้างเดียว
    I keep waiting for you ever
    when it's hopeless
    Even though I know you will never love me.
    I know I am a fool,
    but I can't stop loveing you..
    .........


    ท้องฟ้าก้อผืนเดียวกัน
    แต่ทำไมชั้นถึงห่างเทอร์อย่างนี้
    หรือฟ้ากว้างเกินไปถึงไม่พบเจอซะที
    หรือเพราะหัวใจที่มันห่างกัน
    ........


    ********คนเจ้าน้ำตา***********

    ทั้งที่รู้จบไปแล้ว รู้ทั้งรู้ว่าไม่รัก
    ยังจะอยากพูดจาทักทายเมื่อเจอ
    รู้ว่าเขาไม่เปลี่ยนใจ รู้ทั้งรู้เขาไม่แคร์
    ยังอุตส่าห์แอบเผลอคิดเพ้อฝันไป
    ไม่เคยจำ ไม่เข้าใจเหตุใดยังรักและฝังใจ ที่เขาทำมันโหดร้าย
    เปลี่ยนตัวเอง ปรับตัวเองก็ยังทำไม่ได้
    ก็คำว่ารักมันค้างมันคาในใจ ก็ยังหวั่นไหวในใจอยู่ดี
    พยายามจะตัดใจ ตัดปัญหาให้พ้นไป แต่ก็ทำไม่ได้เลยสักที
    คิดถึงเขาอยู่เสมอ อยากให้เขาอยู่ตรงนี้
    ได้แต่คิดทั้งๆ ที่มันไม่มีทาง

    (ซ้ำ *)

    (ซ้ำ *)

     
    *
    บอกตัวเองทุกวัน ให้หันไปทางอื่น เวลาที่เขานั้นเข้ามา
    บอกตัวเองซ้ำๆ เลิกทำเป็นคนเจ้าน้ำตา
    อย่าเสียดายเวลา อย่าให้เขารู้ว่าเราไม่เปลี่ยนจากเดิม


    ปล.ยังไงๆก้อยังรักเทอร์เหมือนเดิม ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิมทุกวัน ขอให้โคดีกลับคนใหม่น้า รักกันให้ดีน้า

     

    กลับมาถึงบ้านแย้ววว

    9/24/2005

    /-/ ได้เวลาแล้ว /-/

    จะสอบแล้วนะเพื่อนๆอ่านหนังสือกันบ้างยังเนี่ย เหอะๆ

    ตั้งจายอ่านหนังสือกันนะ ว่าแต่เรายังไม่ได้อ่านหนังสือเยย 55+

    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    เพื่อนๆเคยคิดที่จะตัดใจจากใครสักคนบ้างไหม

    มันคงยากมากเลยใช่ม่ะ เหมือนอย่างที่เราเปงอยู่ตอนนี้

    ถ้าเราไม่ได้พบไม่ได้เจอกันอีกเลยมันคงจะดีกว่าตอนนี้

    ตอนที่ฉันยังไม่พร้อม....ที่จะพบเจอ

    ตอนที่ฉันยังไม่พร้อม....ที่จะพูดคุย

    ตอนที่ฉันยังไม่พร้อม...ที่จะทักทาย

    ตอนที่ฉันยังไม่พร้อม...ที่จะโทรหา

    ตอนนี้ฉันได้แค่หวังว่า...สักวันช้านนนจะดีพอ T-T…

     

     

    9/22/2005

    ...เคยคิดถึงวันที่..(ภาค2).

    ชีวิตคนๆหนึ่งอาจมีหลายคนผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
    บางคนคือ...เพื่อน...
    บางคนคือ...พี่...
    บางคนคือ...คนพิเศษ...
    แต่เราเคยคิดไหมว่าจะทำอยย่างไรให้พวกเค้ารักเรา
     
    เมื่อเวลาผ่านไป ชีวิตที่ไร้ค่าและไร้หนทางก็คงจะหมดหวัง
    ก็ไม่รู้จะอยู่ไปทามไมในเมื่อเขาไม่รักเรา เราเปงแค่ของเล่นในวันที่เค้าว่างเป็นความว่างเปล่าที่ไม่เคยอยู่ในใจเขา ทั้งๆที่เค้ามาอยู่ในใจเราตั้งนานแล้ว แต่ทำไมหนอ...ทำไมเราจึงไม่เคยบอกไปเลยว่า...รักเค้ามาก.. ตลอดเวลาที่เราคบกับมาเปงเวลา1เดือน ทำไมฉันรู้ว่า ...ความรัก...สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่าง มองไปทางไหนก็มีแต่สีชมพู คิดถึงตลอดเวลา มีความสุข 
    แต่ดูเวลานี้สิ ชีวิตมันไร้ค่าอยู่ไปวันๆ ไม่เคยคิดที่จะลืมเธอ เพราะลืมเท่าไรก็ลืมไม่ได้ ห้ามใจม่ะได้
    ยิ่งพยายามหนีเท่าไร ยิ่งอยากไปอยู่ใกล้ๆ เจ็บที่อยู่ใกล้ดีก่าที่เจ็บไม่ได้เจอ ไม่ได้ยินเสียง แค่เสียงของเค้าก็สามารถทำให้ให้รู้สึกดีแล้ว เสียงของเพื่อนคนนั้นที่เคยเปงอดีตที่ไม่เคยลืม ยังจำมากระทั่งวันนี้
    เฮ้อ!!เมื่อไรหนอ จะมีคนมารักเรา รักเราอย่างที่เราเป็น อย่างที่เราต้องการ
     
    ปล.วันนี้อยากส่งข้อความผ่านได(อารี่)นี้ไปให้กับคนๆหนึ่งที่เราคิดถึงอยู่เสมอ แม้ไม่เจอหน้ากันก็ตาม แต่ได้ขโมยเอาของๆไปอย่างหนึ่ง...เอาไปแล้ว... แล้วทิ้งขว้างไว้อย่างนั้น น่าจะโยนทิ้งไป เพราะร่างของฉันที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว ทั้งใจตั้งแต่วันนั้นถึงตอนนี้ฉันให้ให้เธอเสมอน่ะ อยากให้รู้ว่า...รักเธอ..รักเธอมาก..
     
    ....
    9/21/2005

    ...เคยคิดถึงวันที่....

    เพื่อนๆเคยไหม คิดถึงเวลาที่ผ่านไปเวลาที่เราอยากจะย้อนกลับไปแก้ไข
    เวลาที่เราคิดว่าเราทำถูก แต่กลับผิดเสมอในสายตาเค้า ไม่เคยเลยที่จะทำถูก
    ไม่ว่าจะยังไง เราก็ยอมเค้าทุกอย่างเพราะอะไรนะเหรอ เพราะความรักม้ง
    รักแบบไหนก็ไม่รู้ เหมือนเราให้อยู่ฝ่ายเดียว นี้เหรอคือความรัก
    ถึงความรักมันจะเจ็บแค่ไหนเราก็คงยอมที่จะให้ได้มันมา
    นี่เหรอคือ....สิ่งที่เรียกว่า...คนรัก...
    นี่เหรอคือ...สิ่งที่เรียกว่า...แฟน...
    นี่เหรอคือ....สิ่งที่เรียกว่าความรัก...
     นี่ก็ผ่านไปได้1เดือนกว่าแล้ว เราจะเศร้าไปทามไม ในเมื่อเขาไม่รักเรา ก็เพราะความสับสนของเค้าเอง
    ความโง่ของเราเอง ที่ไปหลงรักเค้าอยู่ข้างเดียว คงจะเข็ดไปอีกนาน
    คนๆนั้นอยู่ไหนน้า ถ้ามาเจอแล้วเค้าจะรับเราไหม เค้าไปกับเราเจงเหรอ
    เค้าจะคิดว่าเราเปงคนที่ช่ายสำรับเค้าเหรอ 
    เมื่อไหรหนอ.... เมื่อไร
    ทำไมหนอ........ทำไม
    สักฉันช้านจะดีพอ